Onverklaarbare angst en paniek

Doodsangst bij elk pijntje

Toen ze voor het eerst bij me kwam raakte ze heel snel in paniek, ze werd dan echt door doodsangst overvallen. Dit gebeurde vooral wanneer ze iets in haar lichaam voelde wat ze niet kon thuisbrengen. Ze ging volledig in de angst op en pakte direct haar telefoon om de klacht te googelen. Ze wist namelijk héél zeker dat dit pijntje nu écht haar einde zou betekenen. Als de google uitleg haar niet gerust kon stellen belde ze de huisarts, ondertussen flink hyperventilerend omdat ze alleen maar banger werd door het zoeken naar geruststelling. Uiteindelijk bleef er niet veel anders over dan constateren dat ze leed aan hypochondrie.

Als je eigen leven de klacht niet verklaart

Zij had in haar leven niet bewust iets meegemaakt wat hier de oorzaak van kon zijn, en zoeken in het onderbewuste deel (haar vroege jeugd) had nog niet voldoende verandering gebracht. Dat deed me vermoeden dat er iets uit een eerdere generatie speelde. Tijdens de therapie zijn we op zoek gegaan in haar familiesysteem, om te zien of er daar nog een onverwerkt trauma aanwezig was. Het zou goed kunnen dat er vroeger iets tragisch was gebeurd, waar onvoldoende om is gerouwd. De overweldiging wordt dan van generatie op generatie doorgegeven.

Op zoek in het familiesysteem

In een korte meditatie maakte ze contact met haar onderbewustzijn, en met de informatie die daarin opgeslagen lag. Ik vroeg haar om haar moeder te visualiseren, en vervolgens haar oma. Omdat ze al zo mooi contact met haar onbewuste deel had gemaakt ging dit heel gemakkelijk. Ze had ook een heel goede band met haar oma, had zelfs dezelfde lichamelijke klachten als haar oma. Het raakte haar om haar oma zo voor haar geestesoog te zien, en vrijwel direct kwam er ook veel verdriet omhoog. Haar nek en schouders verkrampten en ze voelde veel angst. Ze kon direct heel goed benoemen wat er aan de hand was. Ineens herinnerde ze zich dat haar overgrootvader, op relatief jonge leeftijd, een dodelijk ongeluk had gehad. Hierdoor was haar oma al op jonge leeftijd geconfronteerd met de wetenschap dat je zomaar ineens dood kon gaan.

Wat oma niet voor haar kleindochter wilde

Het was op slag duidelijk dat deze angst om plotseling te kunnen sterven de aanleiding was van de angst- en paniekaanvallen van mijn cliënte. Toen ze tijdens de visualisatie aan oma liet weten dat zij deze angst in zich meedroeg, en daarmee eigenlijk het lot van oma deelde, liet oma weten dat ze dit niet voor haar kleindochter wilde.

Het puzzelstukje dat op zijn plek viel

Daar schoot mijn cliënte te binnen dat zij 4 dagen voor oma’s overlijden bij haar was geweest om afscheid van haar te nemen. “word maar gelukkig kind!” had oma liefdevol tegen haar gezegd. Dat had ze nooit begrepen, maar nu viel het puzzelstukje op zijn plek en ze ontspande ter plekke. Ze mocht haar eigen leven leiden, en oma in liefde herinneren, zonder haar angst te hoeven meedragen.